X
تبلیغات
رایتل
1390/11/03 @ 03:41 ق.ظ

گمشده در تن

تا پاسی از شب ,در خلوت نشسته
 

عریان ی افکارش را به اوج میرساند
 

 خسته ز بیداری شبانگاهی ! 

 

    (گیسوان کمند مشکی اش را در یاد زنده می کند )

 

آه که افسوس دیر آمده !

 

      (چشمان مخمور و گیرایش
 

دستان لرزان و قلبی آکنده از نفرت)

 

 لبریز شد دوچشم خستهء انتظارش؛
 

فریادش در آن سکوت لحظهء جدایی ,
 

ز آنچه طلب کرده !
 

حال او رفته بی هیچ نشانی
 

گریه سر میدهد ز جدایی او !!

 

(این اوست افسانهء زیبایی

 

  

ونوس